Woonhuis met veranda, Enschede

Van een bunker uit de Tweede Wereldoorlog een woonhuis maken dat als woonhuis leest.

Onder dit huis zit een bunker uit de Tweede Wereldoorlog. Een constructie van dat soort ligt vast: dikke wanden, weinig openingen en maten die niet bedacht zijn om in te wonen. Alles wat je eraan verandert, kost moeite.

De opgave was om er een woning van te maken die niet als een verbouwd bouwwerk oogt, maar gewoon als een huis. Daarbij lag de tuin op het zuiden tussen volwassen bomen, en juist daar was in de bestaande situatie weinig van te merken.

Een lage aanbouw over de volle breedte, met een open constructie van hout en staal.

Aan de tuinzijde is een lage aanbouw toegevoegd die over vrijwel de volle breedte doorloopt. Het platte dak rust op een reeks kolommen, met daartussen stalen puien die van vloer tot plafond doorlopen. Daardoor verandert de grens tussen binnen en buiten in een reeks openingen in plaats van een wand met ramen.

De constructie blijft binnen in het zicht en tekent het ritme van de ruimte. Het contrast is bewust: het gesloten volume blijft baksteen met een pannendak, de toevoeging is licht en open. Op het dakvlak liggen zonnepanelen.

Wie er nu langs loopt ziet een woonhuis in het groen. Dat de basis een bunker is, valt van buiten niet meer op, en dat was precies de bedoeling.