Tempel voor de stad, Dordrecht

Rust maken op een plek waar de stad om je heen doorgaat.

De Kloostertuin ligt in het hart van oud Dordrecht. Het is een plek waar het al stiller is dan in de straten eromheen, maar de stad houdt niet op bij de rand van een tuin. Geluid komt over muren heen en zicht op achtergevels ook.

De vraag was een ruimte om te mediteren, voor hoogstens drie mensen. Zo een ruimte moet twee kanten op werken: zij moet de gebruiker afschermen, en zij moet de tuin zelf niet verstoren. Een gebouw dat in een oude tuin de aandacht opeist, heeft de opgave al verloren.

Een paar zware wanden, en licht dat alleen door smalle sleuven binnenvalt.

Het ontwerp bestaat uit weinig: enkele zware wanden die elkaar overlappen, zonder deuren in de gebruikelijke zin. Je komt binnen door tussen twee wanden door te lopen, en dat lopen is zelf de overgang. Bij de laatste bocht is het geluid van de stad weg.

Binnen is er geen raam op de omgeving. Het licht komt door smalle sleuven tussen en boven de wanden naar binnen en tekent zich als lijnen op het vlak ertegenover. Doordat de materialen eenvoudig zijn en er verder niets is om naar te kijken, wordt het verschuiven van dat licht in de loop van de dag het enige dat er gebeurt.